aktorką spektaklu BLIŻEJ CHMUR. ZARAZ SPADAM
Akademia Teatralna w Warszawie. Premiera 22 stycznia 2022
„ Ja się wcielam w postać Panny Młodej, Julii. Bardzo stęsknionej i spragnionej dziewczyny. Myślę, że spragnionej najbardziej tego, czego jeszcze nie posmakowała w życiu. Dzieli się na dachu swoimi różnymi fascynacjami. Dużo fantazjuje, rozmawia ze zwierzętami, z ptakami. I zastanawia się czy to ten? Czy nie ten? Czy ma wrócić. Ponieważ poznajemy ją w momencie ucieczki na dach….”
z aktorem spektaklu „Sztuka Intonacji”
Teatr Dramatyczny w Warszawie. Premiera 8 stycznia 2022
…praca nad tym tekstem na nowo budziła we mnie nadzieję, że teatr oparty na aktorstwie i tekście, a nie na efektach, jest znowu możliwy. Pracowało nam się wspaniale, ale uważam, że zespół, który się stworzył i te relacje, które były podczas całej pracy, spowodowały, że na nowo odkryłem teatr. Na nowo zacząłem się fascynować teatrem. Podczas pierwszego okresu pandemii, miałem pewnego rodzaju kryzys związany z teatrem. Czy teatr jeszcze przemawia do ludzi? Czy teatr jest w jakiś sposób skuteczny?
Mam już takie doświadczenie z wcześniejszą premierą tekstu Tadeusza Słobodzianka „Fatalista. Opowieści singerowskie w V aktach”. Uważam, że tamten spektakl też jest fantastyczny. I w nim również aktor jest istotą wszystkiego. Aktor i tekst.
reżyserką spektaklu SZKLARNIA
Akademia Teatralna w Warszawie. Premiera 6 listopada 2021
Myślę, że dla Tannahilla jest ważne, żeby wystawiając ją w danej rzeczywistości nawiązywać do lokalnego kontekstu, żeby za każdym razem spróbować stworzyć portret zbiorowy młodzieży, który będzie aktualny w danym miejscu i czasie. Dla mnie to był idealny materiał na spektakl dyplomowy. Czułam, że przedmieścia Toronto mogłyby być przedmieściami Warszawy…
reżyserką spektaklu FEDRA FITNESS
Akademia Teatralna w Warszawie. Premiera 1 marca 2019.
Spektakl dyplomowy studentów Kierunku Aktorstwo Teatru Muzycznego
„…Reżyser przychodzący do teatru nie ma tego poczucia odpowiedzialności, że wszyscy muszą stworzyć jedną z pierwszoplanowych ról. Tutaj ten aspekt jest dość istotny. Wydaje mnie się, że ta forma inscenizacji i sam wybór tekstu wspomógł tę decyzję. Ten tekst Istvána Tasnádiego daje bardzo pełnokrwiste postaci. Już w samej literze tekstu. Węgrzy to mają, piszą soczyście. Te ich postaci są zawsze pełne, mocne, seksualne i charyzmatyczne. One są bardzo bogate. To nie jest niuans To jest pewien rodzaj charakterystyczności krzywego zwierciadła. Tutaj też sam wybór tekstu pomaga zbudować jakąś indywidualność…”